w66Programowanie obiektowe to paradygmat programowania, w którym programy definiuje się za pomocą obiektów — elementów łączących stan (czyli dane, nazywane najczęściej polami) i zachowanie (czyli procedury, tu: metody). Obiektowy program komputerowy wyrażony jest jako zbiór takich obiektów, komunikujących się pomiędzy sobą w celu wykonywania zadań, projektant Nowy Sącz.

Podejście to różni się od tradycyjnego programowania proceduralnego, gdzie dane i procedury nie są ze sobą bezpośrednio związane. Programowanie obiektowe ma ułatwić pisanie, konserwację i wielokrotne użycie programów lub ich fragmentów.

Największym atutem programowania, projektowania oraz analizy obiektowej jest zgodność takiego podejścia z rzeczywistością – mózg ludzki jest w naturalny sposób najlepiej przystosowany do takiego podejścia przy przetwarzaniu informacji.

Można wyróżnić dwa zasadnicze podtypy programowania obiektowego

  • Programowanie oparte na klasach

Definiowane są klasy, czyli typy zmiennych, a następnie tworzone są obiekty, czyli zmienne (w uproszczeniu) tych typów.

  • Programowanie oparte na prototypach

W tym podejściu nie istnieje pojęcie klasy. Nowe obiekty tworzy się w oparciu o istniejący już obiekt – prototyp, po którym dziedziczone są pola i metody i można go rozszerzać o nowe. Spotykany raczej w językach interpretowanych np. JavaScript.